Hebt u zelf een goed idee?

Wij ervaren veel hulp en ondersteuning van naasten van onze gasten. Daarnaast dragen ook veel mensen zonder concrete relatie bij. Hospice Bethlehem is dankbaar voor alle soorten initiatieven en bijdragen. Wilt u ons helpen (in welke vorm dan ook), neemt u dan voor meer informatie contact met ons op, klik hier voor het contactformulier.

Bethlehem-lezing 2011: "Palliatieve zorg: de hel of de hemel?"
Op 18 januari 2011 houdt Prof. dr. Kris Vissers (UMC St Radboud) de eerste Bethlehem-lezing in Landhuis de Duckenburg te Nijmegen. De titel van zijn voordracht luidt "Palliatieve zorg: de hel of de hemel?". Daarmee breekt Vissers een lans voor een proactieve aanpak van multidimensionele zorg voor de hele mens met zijn ongeneeslijk ziek zijn. De lezing wordt georganiseerd door de Stichting Vrienden van Hospice Bethlehem in samenwerking met de notarissenkring regio Nijmegen. Doel van de Bethlehem-lezing is de samenleving na te laten denken over de zorg voor mensen die afscheid nemen van het leven.

Palliatieve zorg is de zorg voor mensen in de laatste maanden, weken of dagen van hun leven. Soms zijn familie en vrienden niet in staat die zorg aan hun dierbare te bieden in zijn of haar eigen huis. Voor hen biedt hospice Bethlehem in Nijmegen een warm thuis met professionele zorg. Jaarlijks nemen ruim 120 inwoners uit de regio Nijmegen in Bethlehem afscheid van het leven. Met de Bethlehem-lezing "Palliatieve zorg: de hel of de hemel" vragen de Vrienden van Hospice Bethlehem aandacht voor deze bijzondere zorg en betrokkenheid bij hun werk.

Groeiende aandacht
In de afgelopen tien jaar is er bij beleidsmakers, zorgverleners, onderzoekers en media een duidelijk groeiende aandacht voor palliatieve zorg. Belangrijke redenen hiervoor zijn de vergrijzing van de bevolking en de toename van chronische aandoeningen, zoals kanker. Het is een gebied dat sterk in ontwikkeling is, zowel zorginhoudelijk als organisatorisch. Maar wat betekent palliatieve zorg voor de patiënt en zijn mantelzorgers?

De hel of de hemel?
Ook patiënten in de laatste levensfase willen serieus genomen worden en vaak zo lang mogelijk de regie voeren over hun eigen leven en over hun eigen lichaam. Zo willen patiënten vaak zelf bepalen wie op bezoek komt en wanneer, met wie en wanneer zij praten over emoties, zaken regelen rondom het stervensproces, zelf medicatie regelen en meebeslissen over de tijdstippen van behandeling. En vooral: zij willen tot het eind toe in waardigheid leven. Een hospice biedt daarvoor alle ruimte.

Maar er is ook een andere kant, zowel zorginhoudelijk, organisatorisch als financieel. Mensen die niet meer beter worden, ontvangen medisch zorg, maar kunnen tegelijk in grote angst en eenzaamheid leven. Zij zijn tot steeds minder in staat en het is ongewis hoe snel en met welke gevolgen de ziekte hun werk, hobby's en sociale contacten domineert. Om de juiste zorg in de juiste fase te ontvangen, moet er een boel worden geregeld. Is het eigen huis geen optie, dan moet een verblijf in een bijna-thuis-huis of een hospice worden gearrangeerd. Dat blijkt nog lang geen vanzelfsprekendheid. En last but not least vergoeden de meeste zorgverzekeraars de door hospices geboden ondersteuning niet, terwijl deze zo essentieel blijkt.

De Bethlehem-lezing van Professor Vissers schetst een perspectief dat onze naasten die komen te overlijden helpt om waardig afscheid te nemen. Dat kan in goede harmonie met medische en sociale zorg, organisatorische aandacht en zonder financiële kopzorgen. Maar Vissers waarschuwt dat de omvang van de vergrijzing en de toename van zorgvragen ertoe leiden dat de bestaande zorg tekort zal schieten. Hij wijst met klem op innovatieve wegen om ook de palliatieve patiënt actief te betrekken bij zijn eigen ziektetraject.

Stadsdichter Victor Vroomkoning droeg het gedicht "Bethlehem" voor.	Prof. dr. Kris Vissers is hoofd van de afdeling Palliatieve Zorg van UMC St Radboud en tevens ambassadeur van de Stichting Vrienden van Hospice Bethlehem